ایستگاه فضایی بینالمللی یک فضاپیمای بزرگ است که در مدار زمین قرار دارد. این ایستگاه جایی است که فضانوردان در آن زندگی میکنند. ایستگاه فضایی همچنین یک آزمایشگاه علمی منحصر به فرد است. ماموریت ایستگاه فضایی بینالمللی این است که امکان اکتشاف طولانی مدت را فراهم کند. در این خبر درباره ابررایانهای میخوانیم که شرکت اچپی تقریبا یک سال پیش به ایستگاه فضایی بینالمللی فرستاد
شرکت اچپی ابررایانه Spaceborne را به ایستگاه فضایی بینالمللی فرستاد تا ببیند آیا سختافزار تولید انبوه آن میتواند بدون تغییر در محیط فضا سالم بماند. اکنون ناسا و اچپی این آزمایش را موفقیتآمیز اعلام کردهاند، حتی با وجود اینکه تقریبا نیمی از دیسکهای آن توسط تشعشعات خورشیدی از کار افتادهاند.
این آزمایش برای آزمون کارایی Spaceborne طراحی شده است که از 32 هسته مجزا تشکیل شده و میتواند 30 تا 100 برابر سریعتر از یک آیفون یا تبلت استاندارد عملیات انجام دهد. با وجود انفجار تشعشعات، ابررایانه به کار خود ادامه داد و هیچ یک از دادههای آزمایشی از بین نرفت. این ابررایانه حتی زمانی که اتصال بارگذاری و بارگیری اولیه خود به ناسا را تا هشت بار در روز برای دورههایی از 3 ثانیه تا 20 دقیقه از دست داده بود، فعال ماند.
نمایی از ابررایانه ایستگاه فضایی
ابررایانه Spaceborne میتواند به کاهش میزان ترافیک تولید شده توسط ایستگاه فضایی بینالمللی کمک کند. این ابررایانه همچنین میتواند دادههای آزمایشهای علمی را در ایستگاه فشرده کند و سپس آنها را به رایانههای ناسا ارسال کند. فضانوردان و کاوشگران در ماه یا مریخ نیز ممکن است نیاز به ابررایانهای برای رفع مشکلات داشته باشند تا منتظر پاسخ از طرف ناسا نمانند.
برای محافظت از اجزای داخلی ابررایانه، مهندسان شرکت اچپی نرم افزاری را توسعه دادند که میتواند به عنوان نوعی محافظ عمل کند. از آنجایی که آنها نمیتوانستند آشکارسازهای تشعشع را در داخل کامپیوتر نصب کنند، اجزایی را شناسایی کردند که در برابر تشعشعات آسیبپذیرتر بودند و محدودیتهایی را برای شرایط کاری آنها تعیین کردند. اگر همه چیز خیلی داغ شود، مثلاً از تشعشع یا مشکلی در منبع تغذیه، قطعه به طور خودکار وارد حالت ایمن محافظت شده میشود.
نرم افزار اچپی خیلی خوب کار میکرد، اما بینقص نبود. از 20 دیسک، 9 دیسک از کار افتادند، نرخی که آن را هشداردهنده میدانند. ابررایانه همچنین هفت «تغییر بیت» را تجربه کرد، یعنی ابررایانه توانسته است آنچه اتفاق افتاده را شناسایی کند، دادههای خراب شده را بیرون بیاورد و دسته جدیدی از همان اطلاعات را دریافت کند.
هر ماموریت فضایی طولانی مدت در آینده ممکن است نیاز به تغییراتی در نرمافزار و همچنین نوعی محافظ اضافی از سرب، آب یا انواع جدیدی از مواد سرامیکی یا کامپوزیت داشته باشد. اما این آزمایش یک ساله به طراحان نرمافزار و سختافزار حجم زیادی از دادهها را داد تا بر روی آن مطالعه کنند.
اگر بازخوردی درباره این مطلب دارید یا پرسشی دارید که بدون پاسخ مانده است، آن را از طریق بخش نظرات مطرح کنید.
ثبت نظر